บทที่ 96 แย่งที่นั่ง

ยังไม่ทันที่มาลีจะเอ่ยปากตอบตกลง เสียงอุทานด้วยความดีใจของนีราภาก็ดังแทรกขึ้นมาเสียก่อน

"ญาณิดา! เธอตกได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย สุดยอดไปเลย!"

สายตาหลายคู่จับจ้องไปที่ญาณิดาเป็นตาเดียว หญิงสาวกำลังตวัดคันเบ็ดขึ้นจากผิวน้ำ ที่ปลายสายเอ็นมีปลาตัวขนาดประมาณหนึ่งฝ่ามือห้อยต่องแต่ง หางสีเงินของมันสะบัดไป...